Βιολογικά ζυμαρικά

Άγνωστη παραμένει η ιστορία των ζυμαρικών και η εικόνα που έχουμε σχηματίσει έρχεται από διάσπαρτα κομμάτια της ιστορίας αλλά και της μυθολογίας. Φαίνεται τελικά ότι το πλέον παραδοσιακό Ιταλικό φαγητό μάλλον έχει άλλη καταγωγή.

Οι πρώτες αναφορές για ζυμαρικά στην Ιταλία έγιναν από τον 1ο αιώνα μ.Χ., όμως η πρώτη αδιάσειστη αναφορά έγινε πολύ αργότερα, κατά τον 13ο ή 14ο αιώνα. Δεν είναι λίγοι οι ιστορικοί που αμφισβητούν την καταγωγή τους. Πολλοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι “πρωτοταξίδεψαν” στην Ιταλία στις αποσκευές του Μάρκο Πόλο, από τα ταξίδια του στην Κίνα. Άλλοι πάλι θεωρούν ότι η ιστορία αυτή είναι ένα απλό δημιούργημα μεγάλης Καναδικής εταιρείας παρασκευής ζυμαρικών.

Άλλες ιστορικές αναφορές τους δίνουν Αραβική καταγωγή, γεγονός όμως παραμένει ότι ίχνη από ζυμαρικά βρέθηκαν και στην Αρχαία Ελλάδα. Μάλιστα, στη μυθολιγία θα βρούμε την πρώτη στον κόσμο αναφορά για συσκευή παρασκευής ζυμαρικών (συσκευή μετατροπής της λεπτής ζύμης σε μακαρόνι), ένα από τα πολλά δώρα του Ήφαιστου προς τον άνθρωπο.

Με άλλα λόγια, η ερευνα για την καταγωγή των ζυμαρικών σχηματίζει σενάριο που θα ζήλευαν πολλοί σκηνοθέτες. Απ’ όπου και αν προέρχονται πάντως, αποτελούν ένα από τα πλέον αγαπημένα πιάτα της Ελληνικής οικογένειας λόγω της ιδιαίτερης νοστιμιάς αλλά και της ευκολίας στο μαγείρεμα. Προσφέρονται, δε, αμέτρητες συνταγές σε βιβλία μαγειρικής αλλά και στο διαδίκτυο, και ξεφυτρώνουν νέες διαρκώς, με μόνο οδηγό το κέφι και τη φαντασία.

Τα πρώτα ζυμαρικά, μέχρι και σχετικά πρόσφατα δηλαδή, ήταν χειροποίητα. Η βιομηχανία έλυσε για πάντα αυτό το πρόβλημα και κατέταξε άμεσα τις μακαρονάδες στις εύκολες συνταγές. Η βασική συνταγή περιέχει σιμιγδάλι από σκληρό σιτάρι και ίσως αυγά.

Βιολογικά ζυμαρικά

Πόσο οφέλιμα είναι τα ζυμαρικά;

Από μόνα τους τα ζυμαρικά περιέχουν ελάχιστες ως και αμελητέες ποσότητες σε βιταμίνες και λίγο σίδηρο και μαγνήσιο. Ουσιαστικά, η θρεπτική τους αξία καθορίζεται από την σάλτσα (μαγειρευτή ή όχι) που θα χρησιμοποιήσουμε. Ένα πιάτο σκέτα μακαρόνια θα μας δώσει επίσης λίγη πρωτεϊνη, 10% περίπου και άλλη τόση χοληστερίνη. Λόγω της σύστασής τους, τα ζυμαρικά είναι πλούσια πηγή υδατανθράκων, των ουσιών δηλαδή που παρέχουν στο σώμα γλυκόζη, απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού και την παροχή άμεσης ενέργειας στο σώμα.

Γιατί είναι σημαντικό να τρώμε βιολογικά ζυμαρικά;

Απάντηση στην ερώτηση αυτή θα λάβουμε μόνο όταν μάθουμε τί ακριβώς χρησιμοποιείται για την παραγωγή του σιταριού και για τη συντήρηση του αλευριού και του πακεταρισμένου ζυμαρικού. Δυστυχώς, δεν είναι και λίγα αυτά που έχει επιστρατεύσει η σύγχρονη βιομηχανία παρασκευής τροφίμων προκειμένου να μεγιστοποιήσει την παραγωγή με τη χαμηλότερη δυνατή δαπάνη.

Ξεκινάμε με το μεταλλαγμένο σιτάρι, που έχει κυριολεκτικά καταλάβει την παγκόσμια παραγωγή και ελάχιστοι ακόμα του αντιστέκονται. Οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή σιταριού έχουν εδώ και χρόνια καταφύγει σε γενετικά τροποποιημένους καρπούς. Αυτό είναι και το μικρότερο από όλα τα προβλήματα στη διαδικασία καλλιέργειας και παραγωγής σιταριού.

Η συνήθης διαδικασία ξεκινάει με τον ψεκασμό του εδάφους με Roundup, το γνωστότερο ίσως ζιζανιοκτόνο στον κόσμο, ή με άλλα παρόμοια, κάποιες μέρες πριν τη συγκομιδή του καρπού. Τα ζιζανιοκτόνα όχι μόνο σκοτώνουν τα ανεπιθύμητα χόρτα (ζιζάνια) αλλά αυξάνουν ελαφρώς και την παραγωγικότητα (μελέτη της Dr. Stephanie Seneff από το MIT). Διπλό το κέρδος δηλαδή. Τί γίνεται όμως με τα κατάλοιπα των ισχυρών αυτών δηλητηρίων; Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έρχονται στο πιάτο μας. Ένα μικρό μόνο μέρος παραμένει στον καρπό, αφού δόθηκε ο απαραίτητος χρόνος πριν τη συγκομιδή ώστε το δηλητήριο να διασπαστεί και να περάσει στο υπέδαφος. Τα συστατικά του συγκεντρώνονται σε βαθύτερα στρώματα του εδάφους και, φυσικά, περνούν στον υδροφόρο ορίζοντα. Πρόκειται για έναν αέναο κύκλο που επαναλαμβάνει τη δηλητηρίαση του εδάφους και του καρπού μέσω του ποτίσματος από το νερό της περιοχής στην οποία χρησιμοποιήθηκαν τα εν λόγω ζιζανιοκτόνα.

Είδη ζυμαρικών

Οι τόσοι αιώνες εμπειρίας στην παρασκευή των ζυμαρικών μας προσφέρουν σήμερα μια εξαιρετικά πλούσια ποικιλία σε σχήματα, συστατικά και συνταγές. Στην Ευρώπη θα βρούμε τη μεγαλύτερη ποικιλία, με πρωτοπόρο την Ιταλία, όπου και τα ζυμαρικά έχουν ανακυριχθεί επίσημο φαγητό.

Αρκετά μικρή ζήτηση έχουν τα μακαρόνια από σιτάρι ολικής αλέσεως και ακόμα μικρότερη εκείνα χωρίς γλουτένη. Η πιο συνηθισμένη μορφή ζυμαρικών στην Ελλάδα είναι το σπαγγέτι, που αντικατέστησε με επιτυχία τις χειροποίητες χυλοπίτες της προηγούμενης γενιάς. Πλέον, σε ελάχιστα σπίτια γίνεται παρασκευή χειροποίητου ζυμαρικού και αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει κυρίως στην επαρχία της Ιταλίας και της Ελλάδας. Φαίνεται πάντως ότι δεν έχουν όλα χαθεί στον τομέα αυτό. Οι μικρές παραδοσιακές μονάδες που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια και ασχολούνται αποκλειστικά με την παρασκευή χειροποίητων ζυμαρικών, σημειώνουν μεγάλη επιτυχία στο έργο τους και αξίζουν της προσοχής μας.

Είδη ζυμαρικών